Ke.Pe.Me

Ο Αλέξης του Ίωνα Ίων Δραγούμης Ίων Δραγούμης 1878-1920 🎡 Alexis by Ion Ο Παύλος Μελάς μας έδειξε έναν δρόμο τόσους αιώνες τώρα ξεχασμένο, και είναι σαν να μας λέγει μυστικά με μια του χεριού του κίνηση Η πανώρια τούτη χώρα αίμα διψά και αποζητάει αμέτρητα παλικάρια. Από τον Βορρά πάντα γενεές βαρβάρων θα πλακώνουν για να πλακώνουν την ελληνική φύτρα. Έλληνες, η φύτρα σας σε γης ελληνική γεννιέται, ξεφυτρώει, θεριεύει και φυτρώνει. Γενεές κλεφτών ας στέκονται παντοτινά, σκοποί ακούραστοι στα σύνορα τα Βορινά, για ν' αντρειεύουν οι Έλληνες πολεμώντας με Βαρβάρους, και για να φυλάγουν τα ελληνικά, τα άγια χώματα. Ένα βιβλίο αποκάλυψη γαι το Μακεδονικό ζήτημα γραμμένο το 1907 από τον πολιτικό οραματιστή Ίωνα Δραγούμη, στο οποίο πρωταγωνιστούν ο ίδιος - είναι ο ιδεαλιστής Αλέξης του αυτοβιογραφικού αυτού μυθιστορήματος και μαρτυρίας και ο επαναστάτης και αγωνιστής Παύλος Μελάς. Ίων Δραγούμης: Διπλωμάτης, πολιτικός και συγγραφέας. Aνάλωσε τη ζωή του στην προάσπιση των εθνικών υποθέσεω...

Λήθη - Λορέντζος Μαβίλης Ασφόδελος Λήθη του παρελθόντος Lithi - Lorenzos Mavilis Λήθη Καλότυχοι οι νεκροί, που λησμονάνε την πίκρ(ι)α της ζωής. Όντας βυθίσει ο ήλιος και το σούρουπο ακ(ο)λουθήσει, μην τους κλαις, ο καημός σου όσος και να 'ναι! Τέτοιαν ώρα οι ψυχές διψούν και πάνε στης Λησμονιάς την κρουσταλλένια βρύση· μα βούρκος το νεράκι θα μαυρίσει, α(ν) στάξει γι' αυτές δάκρυ, (απ)όθε αγαπάνε. Κι αν πιουν θολό νερό, ξαναθυμούνται, διαβαίνοντας λιβάδι' απ' ασφοδίλι, πόνους παλιούς, που μέσα τους κοιμούνται. Α(ν) δεν μπορείς παρά να κλαις το δείλι, τους ζωντανούς τα μάτια σου ας θρηνήσουν· θέλουν – μα δε βολεί να λησμονήσουν. Λορέντζος Μαβίλης Το ποίημα είναι σονέτο  (4/2 - 3/2) και δημοσιεύτηκε το 1899 . Ο Λορέντζος Μαβίλης καλοτυχίζει τους νεκρούς, γιατί έχουν πιει το νερό της λησμονιάς και δε θυμούνται τα βάσανα της επίγειας ζωής. Παράλληλα τους συγκρίνει με τους ζωντανούς που υποφέρουν, επειδή δεν μπορούν να λησμονήσουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Αναζήτηση Google...