Ιουλίου 24, 2007

Eλιά - Λορέντζος Μαβίλης


Ελια - (σονετο)
Στην κουφάλα σου εφώλιασε μελίσσι,
Γέρικη ελιά, που γέρνεις με τη λίγη
πρασινάδα που ακόμα σε τυλίγει
Σα νάθελε να σε νεκροστολίσει.

Και το κάθε πουλάκι στο μεθύσι
Της αγάπης πιπίζοντας ανοίγει
Στο κλαρί σου ερωτιάρικο κυνήγι.
Στο κλαρί σου που δεν θα ξανανθίσει.

Ώ πόσο στη θανή θα σε γλυκάνουν,
Με τη μαγευτική βοή που κάνουν,
Ολοζώντανες νιότης ομορφάδες
Που θύμησες μέσα σου πληθαίνουν
Ώ να μπορούσαν έτσι να πεθαίνουν
Κι άλλες ψυχές της ψυχής σου αδερφάδες.
Ο λορεντζος μαβιλης και η κερκυραϊκη σχολη
"Ξανάνιωσε για λίγο η καρδιά μου" Αρχείο ΕΛΙΑ
Μαβίλης
Λ. Μαβίλης  - Αρχείο ΕΛΙΑ
Ιθάκη 1860 - 1912 (Το 1912 σε ηλικία πενήντα τριών ετών πήρε μέρος στην εκστρατεία της Ηπείρου και σκοτώθηκε στη μάχη του Δρίσκου).
Στο ποίημα αυτό ο Μαβίλης αναγάγει σε σύμβολο έλπίδας την πολύτιμη για τη ζωή του ανθρώπου ελιά, για να ξορκίσει εξωραϊζοντας όσο μπορεί με την τέχνη της ποίησης του το αναπόδραστο τέλος της κάθε ύπαρξης...

Επικαλούμενος τις θύμησες - που θα συντροφεύουν σ' αυτή την αναπόφευκτη κάθοδο, "τα κλαριά που δεν θα ξανανθίσουν" πια, αναφέρεται στη παροδικότητα των πάντων που φέρνει ο χρόνος.